Sessizlik ile sensizliğin birleştiği yerde
Akşam erken iner odama,
İsimsiz bir damla gözyaşı
Bir gelecek senin adınla başlayan
Bir ümitsizlik, karanlıkta boğulan
Çözülmez girift bir sual
Adı konmamış bir sevda
Ve gözlerin takılı kaldığı duvarda bir nokta
Sessizlik haykırır geceye isyanımı
Neden uyumadığımı kimse bilmez
Başkaları görmez ağladığımı
“Sen” diyor özlüyorum, “biz” diyor gözüm doluyor
Sessiz hıçkırıklara boğuluyorum
Şimdi yüreğimin sesi uzaklara düşüyor
Özlemin bir kor gibi avuçlarımda
Bedenim alev alev, ruhum üşüyor
Her sonbahar akşamlarında…

18 Kasım 2000
Uğur ATA