Hayat parmaklarımın ucunda mürekkep
Ey beni sevdalara salan yar
Daha senden gayrı yaraya var mıdır bir sebep
Gül yüzüne kurban olduğum
Ey gözlerimden damla, damla akıttığım yar
Söylesene beni şimdi hangi kalem yazar
İnce sızım
Bahtıma lacivert yazı
Dilimde mavi lisan
Yüzüm gül pembe
Evet; anlıyor insan
Canından akıttığı kırmızıdan
Sayamıyorum aynı şarkıda kaç kez ağladım
Sayamıyorum aynı şarkının aynı mısrasımı
İçimden bir his geçiyor
Keman taksimlerinde gözlerim dolduğu an
Şarkının en derin yerinde akıyorsun gözlerimden
Yollar…
Sayamadım kaçtır geçerim kapından
Sayamadım kaçtır geçerim bu candan
Sevdaya mı çare, vuslata mı?
Çare yok
Anlıyor insan
Çareyi aramak yerine
Çarenin kendisi olmaya çalıştığı an
Hayat parmaklarımın ucunda bir laci
Dilime dolanmış bir ninni
Göz pınarlarımda bir damla
Aktı akacak
Tüm hayatım önümde
Kaçıramadığım silemediğim onca senaryo
Evet, anlıyor insan
Filme konu olduğunu anladığı an
Gelirim sensin- giderim sen
Yolum sensin, baharım sen
Yok, senden başka çıkış yolum sanki
İşte bak
Şiir de sen!

Derya OKTAY