Bu şiir Ahmet Selçuk İlkan ağabeyimin “Gözlerin Kal Diyor” şiirine cevaben tarafımdan kaleme alınmıştır.

İşte bu ayrılık, işte bu veda
Ne gözler “kal” der, ne dudak “elveda”
Bakışlarım donuk, gözlerim nemli
Gözyaşlarımı silme, bu hüznün son demi

Ayrılık; o nehirde boğulmaktır
Yalnızlık; yüreğinden kovulmaktır
Sevda; seni sensizlikte bulmaktır
Limanıma gelme, bu kalkan son gemi

“Gidersem dönmem” dersin, güle güle
Git yanımdan, düşürme beni dile
Delirsen, ağlasan, yalvarsan bile
Arkamdan bakma, bu gözümün son nemi

Kalmasın duvarda resimlerimiz
Sonsuzluğa varsın isimlerimiz
Hasret nöbetinde gecelerimiz
“Anılar” deme, bu fikrimin son gamı

Bu roman da biter, şimdi, birazdan.
Ne benim gururumdandı, ne nazdan
Bırak ağlasın besteler hicazdan
Güle güle sevgili gitme zamanı

31.01.2002 Saat: 21.10

Uğur ATA

(Ahmet Selçuk İlkan abime cevaben.. haddimiz olmayarak…)