Dedeyi kahvede gördün mü dayı?
Eteğinde tespih takıyordu ya!
Sandalyeyi çekip döndü arkaya.
Elbisesi kirli kokuyordu ya!

Dedim ki; “bak talihin fukarasına”
Dedi ki “aç sinemi bak yarasına”
Titrek elleriyle cigarasına
Defalarca kibrit çakıyordu ya!

Dedi “çaycı çay ver, çayın ak ise”;
“Param yoktur” dedi, “nasıl iş ise”;
Çaycı dedi;  ”çık git paran yok ise”;
Dizlerine basıp kalkıyordu ya!..

Aldı papuçların boynun eğerek
Solu sağa, sağı sola giyerek
“Kahpe felek belim kırdın” diyerek
Dört büklüm kapıdan çıkıyordu ya!

Bir şey dedi anlamadım dilinden,
İstiyordu biri tutsun elimden,
Gördüm sakalının beyaz telinden,
Göğsüne göz yaşı akıyordu ya!

Köşeyi dönerken takıldı kolu
Tutmadı elinden bir Allah kulu
Bir düştü bir kalktı şaşırdı yolu
“Ya Rab” diye göğe bakıyordu ya!

Tags: bedirhan gökçe, dede, şair, şiir, uğur ata