İlk değil bu
Tüm bırakılmışlıklarım kâr bana
İlk değil
Yan yana değil benim alışkanlıklarım
Yana, yana
Zaten aşk har bana
Uzun dağlar
Geçiti zor dağlar
İlk değil benim yangınım
Beni ancak dağlar anlar
Beyaz kâğıtlar biriktirdim sana
Şiirleri siline
Kaptırdım rüzgâr peşinden yüreği
Verdim bir yağmurun seline
Emanet bu yürek
Ne bu zulüm emanete
Gel gör ki
Her şey sen için
İlk değil düşüşüm
Yar yüreğinden yerlere
Yalnızlık mevsimi şarkılarını
Dinledim karlı bağlarda
Kuşlara adaklar emanet ettim
Ya kanadından yara aldı getiremedi
Ya da ömrü yetmedi
Olmadı işte
İlk değil zaten bu
Yanlış anlaşılmalarım
Yar yüreğinden düşünce
Yürek kanatları da kopu veriyor işte
Yolcu oldum çoğu zaman
Gidecek yerim olmasa da yürüdüm ben
Şimdi sen inanmayacaksın ama…
Sana gelmek için çıktım
Nerden bilirdim ki bindiğim son otobüs
Ecelle dost
Nerden bilirdim ki
Sırf beni almak için bu yoldan geçmiş
Bu ilk işte
Alışık olmasam da
Hiç görmediğim bir film
Herkese özel çekilen
Bu ilk işte
Nerden bilirdim bu yol sana çıkmayacak
Oysa ben sana gelmek için çıktım yola
Nerden bilirdim
Bu hayalim de yarım kalacak…

Derya Oktay